|
Lof der rotheid door TL Wouter, 29 april 2026 Op 17 april trok team 2 in de RSB thuis ten strijde tegen de Erasmianen uit Schiebroek. We verloren met het minimale verschil, 3½-4½. Zelfs een aantal foutief ingestelde klokken kon onze vriendelijke tegenstanders niet uit het veld slaan. Eerlijk is eerlijk, zo gaf Erasmus op hun site ook toe in hun verslag, het had met evenveel recht en gelijkspel of een winst voor RSR opgeleverd. Maar goed, wat doet dat ertoe. Met de vier matchpunten die we in de eerste twee rondes behaalden, hoeven we nog niet steeds niet bang te zijn voor degradatie, hoewel drie verloren matches op rij ongemakkelijk begint te voelen. Wij hopen dat Angelo zich weer beter voelt, hij moest op het laatste moment helaas verstek laten gaan en werd vervangen door de bereidwillige Esko. Volgende stop: 8 mei, thuis tegen Moerkapelle 1, weer tegen een team dat op papier sterker is dan wij. Maar wat dan nog. Als verrassing had ik ons geheime wapen Ben op bord 3 gezet. Hij kwam een eind, maar ook net tekort: Ben: “Helaas na m'n leuke vork alsnog weggegeven; maar het middenspel was zo ingewikkeld dat ik in tijdnood kwam.” Zie hier Bens partij:
Philip (bord 1) was als laatste klaar en maakte remise:
Wijnand (bord 2) won knap: “Mijn tegenstander was Pietrow. Een pittige tegenstander met 200 ratingpunten meer. Maar het ging beter dan
verwacht. In het middenspel kwam ik in deze stelling. Pietrow met zwart.  De computer geeft + 4 aan voor wit. Echter hoe ga je verder? Gelukkig kreeg ik in het eindspel een herkansing. Pietrow maakte een paar fouten.  Ik hield er het loperpaar en een pluspion aan over. Dus 2 stellingsvoordelen en die speelde ik uit naar winst.” Arrian speelde op bord 4 tegen Leo Verhoeven: “De opening werd een Siciliaan, van waaruit ik een comfortabele stelling kreeg. Ik had echter te laat door wat Leo van plan was op de damevleugel, waardoor een geplande verdedigingszet niet werkte. Ik besloot een pion te geven – ik had die pion wel kunnen verdedigen, maar vond dat er niet fijn uitzien – door een aanval te openen op de koningsvleugel. Leo deed vervolgens de juiste zetten, waardoor de stellingswaardering naar ruim onder -2 (in mijn nadeel dus) ging. Gelukkig voor mij deed Leo enkele mindere zetten, waardoor ik nog een beetje op de been bleef. Ik zag nog één kans om niet te verliezen, en Leo gaf mij die kans, al was het achteraf eigenlijk een staaltje blufpoker:”
Wouter (bord 5) speelde met zwart geen onverdienstelijke Nimzo-Indier. “Ik liet een voor de hand liggende kans liggen om met een duidelijk
voordeel het eindspel in te gaan, waarna remise nabij was.” Leo (bord 6) redde het helaas niet:  “De stand van zaken na 17... Kd7. Zwart zag af van rokade. De opening was een Najdorf. Op dit moment was ik nog erg tevreden over mijn stelling. Uit het vervolg bleek echter dat zwart zeer effectief zijn loper op de zwarte velden kon activeren. Niet het verlies van een stuk, maar een pionnetje meer was voor zwart voldoende. Hij speelde het knap uit.” Op bord 7 wist Shakir van Ruurd Ouwehand te winnen. Shakir laat ons weten: “Ik heb gewonnen van mijn tegenstander [Ruurd Ouwehand, 1875]. We speelden de opening in het Dame Gambiet. Ik rokeerde aan de koningskant op zet 10. Hij rokeerde aan de damekant. Hij lanceerde zijn aanval, maar ik was sneller dan hij, waardoor hij zich op zet 40 moest overgeven nadat hij een van zijn torens en vervolgens de dame had verloren.”
|
Schaakvereniging RSR Ivoren Toren
(sinds 1919)