Lebensraum niet besteed aan team 2 in Asten (10 april)
Op 7 april trok het 2e team oostwaarts richting Asten in de buurt van Helmond. Paul, Mark, Sebastiaan en Joop kozen voor het blik, de rest ging per trein al vroeg op pad. Het doel van de reis kon niet anders zijn dan het verloren gegane matchpunt tegen de Baronie bij De Combinatie in Asten terug te halen.

Het Lebensraumgevoel moeiteloos oproepend, liepen de eindeloze industrieterreinen rondom Helmond - vierkantige dozen willekeurig op het platteland gekwakt - over in een stukje bos om tenslotte bij het dorp Aasten uit te komen. Tenminste - zo spellen en spreken de Aastenaren het zelf uit omdat zij geloven dat de naam verband houdt met de om het dorp lopende riviertje de Aa, wat zelfs volgens wiki een plaatselijke vorm van fakenieuws is. De belangrijkste of in ieder geval bekendste economische bezigheid in Asten is de klokkengieterij. Helemaal toevallig was het daarom niet dat wij uitkamen bij clubgebouw de Klepel nabij een enorme kerk met een inderdaad oorverdovend klokkenspel.

Ook in de Klepel was alles raum en nadat de wedstrijd begon, werden er voorbereidingen getroffen voor een groots Aastens bier(?)feest. Konden we daarom nog hopen dat de Combinatiespelers zich er met een Jantje van Leiden vanaf zouden maken, kwamen wij al gauw van een koude kermis thuis. Dat Joop al vroeg in de wedstrijd een biertje kreeg aangeboden, een omineus teken was het.

Sebastiaan opende de score met een remise, die hij eigenlijk zelf had aan moeten bieden, want weinig bereikt in een Aljechin, maar Gerard van den Berg was hem voor en met zijn verdubbelde torens op de enige open lijn kon Sebastiaan het moeilijk weigeren.

Snel daarna ging het bij Joop, Wim en Paul mis. Joop liet een loper op de koningsvleugel even ongedekt staan, die met een kleine combi aan de andere kant van het bord werd opgehaald. Bij Wim gebeurde iets soortgelijks en dat kostte zelfs een vol paard. Paul leek voortdurend het ene gat met het andere te moeten dichten, totdat hij plotseling uitriep er geen gat meer in te zien.

Zelf kwam ik een Winoodopening (Lf4 met e3-d4-c3) zonder kleerscheuren door, maar daarna begon ik te pielen met duistere manoeuvres van torens en dame, op zoek naar tactische mogelijkheden, terwijl ik beter op positionele kenmerkjes had moeten letten. Een snelle raid over de g-lijn was beslissend, want mijn torens klungelden maar wat op een halfdichte c-lijn. En daarmee was het gehoopte matchpunt al weer verknoeid.

Fung daarentegen was de enige die de malaise doorbrak en speelde (goed voorbereid) een wereldpartij tegen Maurice Swinkels (zie fragment). Maurice snoepte teveel pionnetjes. Dat gaf Fungs torens zoveel lebensraum dat er met een koning in het midden geen houden meer aan was. Heel netjes afgestraft van Fung, maar daarmee was de koek op.

Mark en Maarten waren nog lang bezig om eindspelletjes te keepen. Bij Mark ongelijke lopers met elk een toren. Helaas voor Mark lagen de extra vrijpionnen voor wit te ver uit elkaar om enige remisekans te hebben. Bij Maarten was die veel groter. Hij had dan wel een zeer slechte loper in dichtgeschoven stelling met elk nog 7 pionnen en wat paarden. Veel zetmogelijkheden waren er niet - vooral zie-maar-hoe-je-erdoor-komt-zetten. Al waren er ook bij die niet konden. Tergend lang duurde het, maar Maarten had nog een kwartier, terwijl zijn tegenstander het op increment deed. Om kwart over 6 was Maarten even in slaap gesust en kwam toch die zet die even niet kon. Hij offerde dan maar een paard voor 2 pionnen, maar na een counteroffer waren het de zwarte pionnen die gingen lopen en was het tijd voor de Brabantse chinees, die Maarten zelf al voor de wedstrijd had gereserveerd. Asten had maar liefst 2 Chinezen en een Griek, dus heel vreemd was het niet dat we uitgerekend in deze all-you-can-eat-chinees de Combinatiespelers weer troffen. Dat de retourbus naar Helmond vervolgens ook niet reed, was geheel in stijl. Al bij al 12 uur in touw voor anderhalf bordpuntje. Niet getreurd, want snel bleek dat ons degradatielot aan het een na zijdtste draadje bleef hangen. 8-0 is inderdaad wat overdreven tegen Oud-Zuylen Utrecht 2 in de laatste ronde, maar spelen we allemaal als Fung - dan is 7- te doen. (Koots Keet)

   De Combinatie         2052 - RSR Ivoren Toren 2    1880 6 - 1
1. Egbert Clevers        2211 - Wim Koster            2120 1  - 0
2. Maurice Swinkels      2188 - Michael Fung          1891 0  - 1
3. Bob Jansen            2113 - Maarten van Doorn     1825 1  - 0
4. Rob Aarts             2127 - Herman Keetbaas       1911 1  - 0
5. Gerard van den Berg   1992 - Sebastiaan Janse      1773   - 
6. Jos Swinkels          1899 - Mark Beijen           1861 1  - 0
7. Michel Kerkhof        1917 - Joop Klijn            1867 1  - 0
8. Raymond Briels        1967 - Paul Dekker           1794 1  - 0